W polskich urzędach pracy lawinowo rośnie liczba rejestrujących się emigrantów zarobkowych. Część osób nie wie, jak wygląda procedura ubiegania się o zasiłek dla bezrobotnych w kraju, w którym pracowali, ani na jakich zasadach mogą oni wytranserować to świadczenie do Polski.
Procedura ubiegania się o zasiłek dla bezrobotnych we wszystkich krajach unijnych jest podobna. Regulują ją przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w państwach UE/EOG. Dzięki temu osoby, które nabyły prawo do zasiłku dla bezrobotnych za granicą ( w większości państw UE wystarczy przepracować 12 miesięcy na terytorium danego kraju i tam też odprowadzać wymagane składki ubezpieczeniowe), mogą transferować go przez okres trzech miesięcy do Polski. Jest to czas przewidziany na aktywne poszukiwanie pracy.
Według relacji emigrantów urzędy pracy za granicą, szczególnie te brytyjskie, nie informują Polaków o przysługujących im uprawnieniach, ani wymaganej procedurze. Stąd wiele osób przed wyjazdem do Polski nie rejestruje się w brytyjskich urzędach pracy tracąc tym samym prawo do zasiłku.
W takich sytuacjach polskie urzędy pracy mogą przyznać zasiłek „polski” dla bezrobotnych jedynie w szczególnych przypadkach, gdy starająca się o to świadczenie osoba udowodni, że Polska jest krajem z którym łączą tę osobę żywotne powiązania życiowe. Jednocześnie przypominają one osobom powracającym do Polski o procedurze obowiązującej w Unii.